Urine verzamelen

• Blijf rustig en geduldig
• Observeer het plasgedrag van de kat
• Gebruik schoon opvang- en bewaarmateriaal (geen afwasmiddel gebruiken)
• Zodra de kat begint te plassen - maar niet te snel !! - een schaaltje of plastic bakje onder z'n achterste plaatsen
• Doe de urine meteen in de koelkast als uw dierenkliniek niet open is
• Breng de urine zo snel mogelijk naar de dierenarts

2. Met vervanging voor kattenbakgrit

Gebruik i.p.v. kattenbakgrit geknipte vuilniszakken of KatKor korrels (bij de dierenarts), die niet absorberen. Hiervoor dient de kat wel met een bak apart gezet te worden. Maak de kattenbak goed schoon. Spoel hem vervolgens goed af met schoon, lauw water zodat er geen reinigingsmiddel of bleekwaterresten achterblijven. Maak de kattenbak daarna droog m.b.v. keuken- of toiletpapier. Probeer de urine na het plassen zo snel mogelijk over te brengen in een containertje, en in de koelkast te zetten. De KatKor kan na gebruik gespoeld worden met water, en worden hergebruikt. Een andere manier is in een lege kattenbak een plastic kattenbakzak doen (verkrijgbaar in de dierenwinkel). Een kat kan daar ook een plas op doen. Opzuigen met een pipet of meteen overgieten in een schoon potje.

3. De lepeltruc

Lepeltraining: Een makkelijke manier om aan urine te komen Zonder stress en binnen een paar uur!

Wil je de urine van je kat laten onderzoeken? Er is een makkelijke manier om aan urine te komen. Alles wat je nodig hebt is rust, enig inzicht in kattengedrag en eventueel een plastic buisje en pipet (de laatste 2 kun je bij de dierenarts ophalen). Het voordeel van deze methode is dat de kat niet op plastic korreltjes hoeft te plassen (waarbij je de kat apart moet zetten als je meerdere katten hebt, en dat levert stress op), en dat een punctie bij de dierenarts (met een naald urine uit de blaas halen) of het laten leegdrukken van de blaas niet nodig is.

Het gaat als volgt:

• haal preventief de kap van de kattenbak af
• neem een grote lepel, bijvoorbeeld een soeplepel, en laat de kat daar rustig aan ruiken. Katten kunnen 1000 keer beter ruiken dan mensen, en ze kunnen dichtbij niet goed zien, dus dit is heel belangrijk. Kijk de kat niet aan. Beweeg de lepel langzaam richting achterlijf van de kat. Zeg vooral: ‘goed zo!’ als de kat rustig blijft. Gaat hij met zijn oren draaien, stop er dan mee, volgende keer verder.
• De keer daarna (bv een halfuur later) doe je hetzelfde. De kat zal minder lang ruiken, hij kent de lepel immers al. Beweeg de lepel weer rustig naar zijn achterkant. Prijs de kat als hij alles rustig ondergaat. Herhaal dit een uur later of zo weer.
• Als de kat eraan gewend is (en dus niet (meer) met zijn oren draait), ga je rustig achter hem aan als je vermoedt dat hij gaat plassen. Kijk hem niet aan, houd rustig de lepel bij zijn achterste en zeg weer ‘goed zo!’ als de kat in de lepel plast.
• Je kunt de plas opzuigen met het pipet en in een buisje doen.
• Breng de urine zo snel mogelijk naar de dierenarts.
• Kun je niet meteen naar de arts, vraag dan vooraf aan de dierenarts hoe lang je de urine in de koelkast kunt bewaren.

Waarom werkt deze methode?

Omdat hij aansluit bij hoe katten in elkaar zitten. Geur is heel belangrijk voor ze. En ze zijn zeer intelligent en leren makkelijk. Bovendien gebruik je respect: je stopt zodra je tekenen van stres ziet bij de kat. Volgende keer beter. Juist als je geduld hebt met katten, kun je snel iets met ze bereiken…

Het bewaren van urine
De urine moet bewaard worden in de koelkast, en wel zo snel mogelijk in de koelkast geplaatst worden. Anders komt er bacteriegroei, waardoor de pH stijgt. En dat bevordert de groei van kristallen. Om dit te voorkomen dus direct na het opvangen in de koelkast, en zo snel mogelijk naar de dierenarts brengen.

Als de kat niet op een zakje katkor wil gaan, kunt u er ook twee in de bak doen. Als de kat eerder poept dan plast, z.s.m. de ontlasting verwijderen. De urine dient zo snel mogelijk na het plassen te worden verzameld.
Er is in de meeste gevallen slechts 1-2 ml urine nodig voor de gewenste onderzoeken. Katten produceren gemiddeld 35 - 80 ml (op droogvoer) tot 80 - 120 ml urine per dag, zodat het opvangen van voldoende urine in de meeste gevallen geen probleem zal zijn. Alleen bij een blaasontsteking produceert de kat slechts enkele druppels per keer. In dat geval zal er na enige tijd (1 - 2 uur) waarschijnlijk toch voldoende urine verzameld zijn. Hierbij mag de reeds verzamelde urine niet tussentijds in de koelkast worden bewaard, aangezien er dan kristallen kunnen ontstaan.

Uw dierenarts kan helpen
Deze kan de urine uit de kat halen op verschillende manieren. Handig is om als u met de kat naar de dierenarts gaat, er voor te zorgen dat zijn blaas vol zit. Geeft u hem bijv. op de dag van de afspraak alleen nog maar nat voer, waar extra water doorheen is geprakt. Haal de brokjes dan even weg. Geef de kat lekker bijv. vaker water, zodat deze meer zal drinken. Een kat plast ca. 3x daags. Als u verwacht dat uw kat op weg naar de dierenarts angstig zal zijn en in het reismandje kan gaan plassen, leg er dan geen dekentje in. Ook de plas die onderweg gedaan wordt, kan indien nog vers, gewoon gebruikt worden voor onderzoek. 2 ml urine is al voldoende! Uw dierenarts kan, bij verdenking van blaasgruis, een onderscheid maken tussen de verschillende soorten gruis (calciumoxalaat-, uraat- en struvietkristallen). Sommige katten vertikken het echt om op vreemde vulling te plassen of plassen alleen buiten. Voor die katten werkt het beste om ze een dagje bij de dierenarts op te nemen. Uw dierenarts zal dan bijv. de blaas leeg drukken op het einde van de dag.

Methoden om aan urine te komen
Er zijn vier methoden die de dierenarts kan gebruiken om urine te verkrijgen:
- manueel leeg duwen van de blaas,
- catheterisatie
- cystocentesis

Manueel leeg duwen van de blaas: De dierenarts zal continue – geen pompende of knijpende – druk uitoefenen op de blaas gedurende enkele tientallen seconden, totdat de kat begint te plassen. Binnen een minuut is duidelijk of deze methode succesvol is. Helaas komt hierbij nogal eens bloed in het monster, dat de uitslag beïnvloedt. Dat is dus niet handig.
Cystocentesis: Het aanprikken van de blaas. Met één hand word de blaas geimmobiliseerd en met de andere hand word met een steriele naald door de buikwand in de blaas gestoken. Nu kan de urine opgezogen worden. In speciale gevallen, wanneer er bijvoorbeeld een bacteriologisch onderzoek moet worden ingezet (‘kweek’), is het noodzakelijk dat de dierenarts de urine verkrijgt door middel van een zogenaamde blaaspunctie. Met een dun naaldje wordt dan de blaas aangeprikt en wat urine opgezogen. Het dier merkt hier nauwelijks iets van.
Catheterisatie: Een catheter word via de plasbuis in de blaas gebracht. Vaak moet de kat gesedeerd (een roesje gegeven) worden.